Het heerlijk avondje is gekomen. Vol verwachting zet Piet zijn schoenen bij de kachel. Stevige, degelijke ANWB-stappers. Maat 43. “Daar past heel wat in,” grinnikt hij, terwijl hij zijn schoenen rechtzet. “Nog één nachtje slapen”.

Comfortabele, warme kistjes

Elke avond zet Piet zijn schoenen klaar. Zo kan hij ‘s morgens snel in die comfortabele, warme kistjes schieten voor hij gehaast vertrekt naar zijn werk als docent verpakkingen aan de HAS green academy. Zijn schoenen zijn kenmerkend voor hem. Collega’s noemen het model gekscherend ‘pietschoenen’.

Maar morgen is anders. Morgen gaat Piet Degen met pensioen. Het is december en oude gewoontes zitten diep. Lege schoenen bij de kachel. Hij mijmert over de afgelopen tientallen decembermaanden, zijn kinderen, zijn kleinkind. Als hij nu schoeisel neerzet, hoort er iets in te komen. Maar wat laat je voor jezelf achter op de laatste avond voor je pensioen?

Minor ‘Blikologie’

Piet besluit dat dit hét moment is voor een terugblik. Letterlijk. Want als er iets is waar hij van houdt, is het blik. Vis in blik. Bonen in blik. Zélfs soep in blik. Piet vindt alles prachtig zolang het een metalen jasje heeft. “Duurzaam, stevig en eindeloos te recyclen,” oreert hij vaak tegen zijn studenten. Piet kan uren praten over de charme van metalen verpakkingen. Zijn collega’s grappen wel eens dat hij een minor “Blikologie” zou moeten starten.

Makreel-in-bio-tomatensaus

Hij loopt naar zijn keukenkast en haalt een verzameling blikken tevoorschijn. Sardientjes, romige kokosmelk, kapucijners: een hele blikkenparade tuimelt op tafel. “Een mens moet zijn pensioen met smaak inluiden,” mompelt hij. Hij kiest het mooiste blik uit: een limited edition makreel-in-bio-tomatensaus. Bijzonder van vorm, glimmend en mooi bedrukt. Precies het soort verpakking dat hij in zijn lessen altijd heeft gebruikt om de kracht van blik te laten zien.

Hij denkt terug aan al die jaren in het onderwijs: de vragen van studenten, de projecten waarin ze zelf verpakkingen moesten ontwerpen, de discussies over materiaalkeuze. Nu is het tijd voor een nieuw hoofdstuk. Geen deadlines meer, geen beoordelingsformulieren, geen productpresentaties. Alleen nog tijd, rust en, natuurlijk… een goed gevulde kast vol blikken.

Elke dag opnieuw

Hij legt het blikje plechtig in zijn schoen. “Zo,” zegt hij tevreden, “een cadeautje van mij voor mij.” Piet gaat zitten, kijkt naar zijn gevulde pietschoen en glimlacht breed. “Een blik op de toekomst,” fluistert hij. “en die ziet er goed uit.”

Met een laatste tevreden zucht blaast hij het kaarsje uit. Nog één nachtje slapen, en dan begint het heerlijk avondje voortaan elke dag opnieuw.

Deze column verscheen in Pakkracht 62 (dec 2025.

Foto: Piet Degen/VerpakkingsManagement

Stefan Hermsen

Manager Packademy

Share this post