Hoofdbrekens
Een ultrakorte coupe onderhouden vergt meer hoofdbrekens dan je denkt. Door de jaren heen heeft Stefan Hermsen van Packademy tal van opties uitgeprobeerd. Van kwast tot tondeuse. En alles ertussenin.
Alhoewel de PPWR genoeg aanleiding geeft om je de haren uit het hoofd te trekken, is er geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om de daad bij het woord te voegen. Voor het kortwieken van de laatste wilde haren op mijn kop ga ik toch liever voorzichtiger te werk. Zo’n ultrakorte coupe onderhouden vergt meer hoofdbrekens dan je denkt. Door de jaren heen heb ik tal van opties uitgeprobeerd. Van kwast tot tondeuse. En alles ertussenin.
Hoop gedoe
Mijn overwegingen hadden te maken met scheerresultaat, maar ook met kosten, gebruiksgemak én duurzaamheid. Want met water en zeep gladscheren is dan wel goedkoop, maar wel een hoop gedoe. En water is schaars, zo merkten we de afgelopen hete maanden. Bovendien vragen de vlijmscherpe mesjes niet alleen om voorzichtig gebruik, maar ook om regelmatige vervanging. Wereldwijd worden miljoenen scheermesjes per dag weggegooid (plus de doosjes en blisterverpakkingen waar die mesjes inzaten).
Met elektrische apparaten is het resultaat dan weer wat stoppelig, maar ik hoef geen water te gebruiken en de mesjes gaan lang mee. Maar ja, stroom, batterijen, grondstoffen… Een snelle check leert dat er weinig betrouwbaar, vergelijkend onderzoek is naar de milieu-impact van deze twee uitersten. Het lijkt meer af te hangen van gebruik en gebruiker dan van de methode zelf. Hoe zuinig wordt er met water omgesprongen? Hoe wordt de gebruikte stroom opgewekt?
Het beste van twee werelden?
De laatste tijd gebruik ik letterlijk iets ertussenin: een hybride systeem. Een klein elektrisch apparaat met vervangbare mesjes. Prima ding, doet wat het belooft: scheert eenvoudig, snel en vrijwel glad. Een dikke 10 qua gebruiksgemak en dat zonder water en zeep! Het is een cartridgesysteem, waarbij het mesje na een uitgekiende gebruiksduur vervangen moet worden. Het gaat lang genoeg mee om een flink aantal weken lustig mee te kunnen scheren, maar te kort om niet met regelmaat in te moeten investeren. Vooralsnog wint de tevredenheid over de kwaliteit het van de prijs. Het beste van twee werelden?
Ik wil niemand tegen de haren instrijken, maar er ligt mogelijk nog een uitdaging de komende jaren. De mesjes worden verkocht in tal van multipack-varianten. Van 3-packs tot 9-packs. Samen met prijsacties als 3 voor de prijs van 2 en de tweede voor de halve prijs, creëren die varianten een schimmenspel van prijsperceptie. Een snelle inventarisatie levert al gauw bijna dertig prijs- en/of verpakkingsvarianten op, en dat in Nederland alleen al.
Bij de haren grijpen
De haren rijzen mij te berge. Dat wordt nog een uitdaging voor de PPWR, als straks de minimalisatie-eis strenger wordt. Dan is marketing of consumentenacceptie geen argument meer om producten ruimer te verpakken en zal er kritischer naar zulke verpakkingsvarianten gekeken worden. Aan fabrikanten de oproep om de gelegenheid bij de haren te grijpen en nu al aan de slag te gaan met een design dat helemaal klaar is voor 2030!
Het lijkt haarkloverij, maar alle kleine beetjes helpen. Dat gezegd hebbende, zit ik straks mogelijk met mijn handen in het haar. Want wat als ik de wilde haren die ik nog over heb nou eens niet meer kortwiekte… Wat zou dat schelen?
Deze column is verschenen in Pakkracht 66 (september 2026).
Beeld: Gustavo Fring (Pexels)
Stefan Hermsen
Manager Packademy
Share this post
Latest posts
